Uitspraak overtrederschap artikelen uit het bal + milieuregel bruidsschat

Bij besluiten van 19 februari 2025 en 29 april 2025 heeft het college aan [naam 1] een drietal lasten onder dwangsom opgelegd ter zake overtredingen van de relevante wet- en regelgeving bij de exploitatie van [schietbaan] (schietbaan). Volgens het college zijn alle in aangehaalde overtredingen terug te voeren op [naam 1] ; ter zitting heeft het college toegelicht dat het [naam 1] beschouwt als de drijver van de inrichting, zowel in zijn hoedanigheid als privé persoon alsook als vennoot van [v.o.f. 1] . Tussen partijen is niet in geschil dat [B.V.] de eigenaresse is van de schietbaan, dat [v.o.f. 1] zorgt voor de commerciële exploitatie en dat [v.o.f. 2] zorgt voor het toezicht en beheer ter plaatse.

Uit de behandeling ter zitting maakt de voorzieningenrechter op dat partijen, ter zake de schotenadministratie (overtreding b) in overweging 5.2), het erover eens zijn dat het normadressaat van artikel 22.81 van het omgevingsplan ziet op [naam 1] . Uit de toelichting op dit artikel volgt dat het gaat om een registratieverplichting van het aantal schoten, het kaliber van de verschoten munitie en de dagdelen waarin deze verschoten is. Deze parameters komen overeen met die van het in artikel 22.60 van het omgevingsplan opgenomen geluidsonderzoek en kunnen worden gebruikt om toezicht te houden op de akoestische belasting van de omgeving door de activiteiten op de schietbaan. [naam 1] is degene die het feitelijk in zijn macht heeft om een overtreding van artikel 22.81 van het omgevingsplan (registratie gegevens buitenschietbanen) te staken.

Ter zake de overtredingen van artikel 4.708 Bal (externe veiligheid: constructie schietbaan) en de in het omgevingsplan opgenomen voorschriften ter zake het verplichte geluidsonderzoek geldt dat beide overtredingen betrekking hebben op de wijze waarop de schietbaan is gelokaliseerd, ingericht en uitgerust. Voor overtreding a) gaat het dan met name over de verdeling van de skeet-, trap- en hazenbaan over het volledige terrein, waarbij iedere baan een gebied heeft in de vorm van een cirkelsector en dat gebied moet voldoen aan de voorschriften van de tabel die in artikel 4.708 van het Bal is opgenomen. Overtreding c) ziet op de gebrekkige onderbouwing op grond van artikel 22.60, eerste lid, sub h van het omgevingsplan dat de activiteiten van de schietbaan in lijn zijn met de regels in artikel 22.80 van het omgevingsplan over het maximaal te produceren geluid in relatie tot de omgeving. Beide normen zien dan ook op de basis van hetgeen wat er door [B.V.] geëxploiteerd wordt. De feitelijke exploitatie van de schietbaan door [v.o.f. 1] borduurt daar op voort. Dat brengt de voorzieningenrechter dan ook tot de conclusie dat het normadressaat – ter zake de onderliggende normen van overtredingen a) en c) uit rechtsoverweging 5.2 – betrekking heeft op [B.V.] en niet op [v.o.f. 1] , laat staan op [naam 1] . De gronden over het toegepaste normadressaat en het overtrederschap slagen dan ook.

Het bestreden besluit is gebaseerd op de per 1 januari 2024 in werking getreden Omgevingswet (Ow). De voor de beoordeling van de beroepen belangrijke wet- en regelgeving is te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

Over de beroepsgrond over wie als overtreder aangemerkt dient te worden, overweegt de rechtbank als volgt. Volgens het college zijn alle in overweging 5.2 aangehaalde overtredingen terug te voeren op [naam 1] ; ter zitting heeft het college toegelicht dat het [naam 1] beschouwt als de drijver van de inrichting, zowel in zijn hoedanigheid als privé persoon alsook als vennoot van [v.o.f. 1] .

De schietbaan is vanaf 1965 gevestigd op het perceel en bestaat onder andere uit een skeet-, trap- en hazenbaan. [B.V.] heeft de schietbaan medio 2021 overgenomen, inclusief een bosgebied aan de noordzijde van de schietbaan. De omwonenden ervaren sinds de overname geluidsoverlast van de schietbaan en zij hebben op 1 mei 2024 een handhavingsverzoek bij het college ingediend. Het college heeft hierop een controle uitgevoerd. Bij de controle zijn meerdere overtredingen van het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal) en het Omgevingsplan gemeente Woensdrecht (omgevingsplan) vastgesteld. Bij brief van 18 oktober 2024 – gericht aan de schietbaan, ter attentie van [naam 1] – heeft het college aan [naam 1] het voornemen kenbaar gemaakt om de lasten onder dwangsom op te leggen. Zowel de omwonenden als verzoekers hebben een zienswijze ingediend. Op 18 december 2024 heeft ook [plaats 4] een handhavingsverzoek tegen de schietbaan bij het college ingediend.

Bij besluit van 19 februari 2025 – eveneens gericht aan de schietbaan, ter attentie van [naam 1] – heeft het college de lasten onder dwangsom opgelegd. Verzoekers hebben tegen dit besluit bezwaar gemaakt en hangende bezwaar de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter heeft in de uitspraak van 7 april 2025 (Rechtbank Zeeland – West-Brabant 7 april 2025, ECLI:NL:RBZWB:2025:2051) het verzoek toegewezen, omdat uit het besluit van 19 februari 2025 niet duidelijk volgt wie als overtreder is aangeschreven. Na de uitspraak van de voorzieningenrechter heeft het college, bij besluit van 29 april 2025 – een herstelbesluit genomen. De in het besluit van 19 februari 2025 opgelegde lasten onder dwangsom zijn bij besluit van 29 april 2025 rechtstreeks aan [naam 1] opgelegd.

In de bezwaarprocedure heeft op 12 mei 2025 de hoorzitting plaatsgevonden. De Commissie bezwaarschriften (commissie) heeft het college op 30 juni 2025 geadviseerd om het bezwaar tegen het besluit van 19 februari 2025 niet-ontvankelijk te verklaren, het bezwaar van [B.V.] tegen het besluit van 29 april 2025 eveneens niet-ontvankelijk te verklaren en om het bezwaar van [naam 1] tegen het besluit van 29 april 2025 ongegrond te verklaren. Het college heeft in het bestreden besluit dit advies overgenomen, het bezwaar van [naam 1] – met een aanvullende motivering – ongegrond verklaard, het bezwaar van [B.V.] niet-ontvankelijk verklaard en de opgelegde lasten onder dwangsom in stand gelaten.

Het college heeft onvoldoende gemotiveerd waarom [naam 1] de overtreder is en niet [B.V.] . De overtredingen betreffen mede de drijver van de inrichting en het college heeft niet aangetoond dat dit [naam 1] is. [B.V.] is de drijver van de inrichting, zij draagt zorg voor veranderingen aan de inrichting en zorgt dat deze ook aan het bevoegd gezag worden gemeld. [B.V.] is dan ook degene die uiteindelijk zeggenschap over de schietbaan heeft. [B.V.] heeft de schietbaan verhuurd aan de [v.o.f. 1] ; [naam 1] is een van de vennoten van [v.o.f. 1] . [v.o.f. 1] draagt zorg voor de commerciële exploitatie van de schietbaan, bijvoorbeeld door het organiseren van clinics, het opleiden van cursisten voor het jachtexamen en het faciliteren van recreanten en schietverenigingen. In het bestreden besluit heeft het college niet duidelijk gemaakt of dat de lasten zien op [naam 1] als vennoot, [naam 1] persoonlijk of [v.o.f. 1] . Daar mag geen rechtsonzekerheid over bestaan. Het college hanteert volgens verzoekers de verkeerde maatstaf bij het toepassen van de veronderstelling dat [naam 1] het feitelijk in zijn macht heeft om de overtredingen ongedaan te maken; eerst moet de overtreder worden vastgesteld en daarna komt aan de orde of diegene het ook in zijn macht heeft om de overtreding te beëindigen.

Tussen partijen is niet in geschil dat [B.V.] de eigenaresse is van de schietbaan, dat [v.o.f. 1] zorgt voor de commerciële exploitatie en dat [v.o.f. 2] zorgt voor het toezicht en beheer ter plaatse.

De door verzoekers bestreden lasten onder dwangsom zien op de volgende overtredingen:

a. a) de skeet- en trapbaan voldoen niet aan de voorschriften uit artikel 4.708 van het Bal ter zake de lengte van het gebied in de vorm van een cirkelsector; de feitelijke lengte is bij deze banen te kort. Voor de hazenbaan geldt dat de lengte van het gebied wel wordt gehaald, maar dat niet uitgesloten is dat in het gebied personen aanwezig zijn,

b) de schotenadministratie komt niet overeen met het bepaalde in artikel 22.81 van het omgevingsplan,

c) er is niet voldaan aan de in het omgevingsplan opgenomen voorschriften ter zake het verplichte geluidsonderzoek.

Uit de behandeling ter zitting maakt de voorzieningenrechter op dat partijen, ter zake de schotenadministratie (overtreding b) in overweging 5.2), het erover eens zijn dat het normadressaat van artikel 22.81 van het omgevingsplan ziet op [naam 1] . Uit de toelichting op dit artikel volgt dat het gaat om een registratieverplichting van het aantal schoten, het kaliber van de verschoten munitie en de dagdelen waarin deze verschoten is. Deze parameters komen overeen met die van het in artikel 22.60 van het omgevingsplan opgenomen geluidsonderzoek en kunnen worden gebruikt om toezicht te houden op de akoestische belasting van de omgeving door de activiteiten op de schietbaan. [naam 1] is degene die het feitelijk in zijn macht heeft om een overtreding van artikel 22.81 van het omgevingsplan te staken.

Het college miskent vervolgens echter dat de exploitatie van de schietbaan in handen is van [v.o.f. 1] en dat de norm van artikel 22.81 van het omgevingsplan dan ook gericht is tot haar. Naar het oordeel van de rechtbank is [v.o.f. 1] de functioneel dader, die de beschikkingsmacht heeft om te bepalen dat [naam 1] dit deel van de activiteiten verricht. Daarmee heeft [v.o.f. 1] ook de overtreding aanvaard.

Het college miskent bovendien dat er ofwel een feitelijke overtreder is ofwel een functionele overtreder; [naam 1] kan niet tegelijkertijd beide hoedanigheden vervullen. Daarbij neemt de voorzieningenrechter ook het volgende in aanmerking. In de bezwaarprocedure heeft het college het opleggen van deze lasten onder dwangsom aan [naam 1] onderbouwd – mede aan de hand van het arrest van de Hoge Raad van 19 april 2019 (Hoge Raad 19 april 2019, ECLI:NL:HR:2019:649) – door erop te wijzen dat hij als vennoot van [v.o.f. 1] hoofdelijk aansprakelijk is en dat hij daarmee aan hem als overtreder ook de lasten onder dwangsom opgelegd kunnen worden. Het door het college aangehaalde arrest ziet echter op een ander wettelijk kader, namelijk de aansprakelijkheid van vennoten voor vorderingen van het UWV in geval van een faillissement van de vennootschap onder firma. Bovendien volgt uit het arrest dat, als een vennoot handelt in naam van de vennootschap onder firma, hij handelt namens de gezamenlijke vennoten en dat deze gebonden worden.

Ter zake de overtredingen a) en c) uit rechtsoverweging 5.2 geldt dat beide overtredingen betrekking hebben op de wijze waarop de schietbaan is gelokaliseerd, ingericht en uitgerust. Voor overtreding a) gaat het dan met name over de verdeling van de skeet-, trap- en hazenbaan over het volledige terrein, waarbij iedere baan een gebied heeft in de vorm van een cirkelsector en dat gebied moet voldoen aan de voorschriften van de tabel die in artikel 4.708 van het Bal is opgenomen. Overtreding c) ziet op de gebrekkige onderbouwing op grond van artikel 22.60, eerste lid, sub h van het omgevingsplan dat de activiteiten van de schietbaan in lijn zijn met de regels in artikel 22.80 van het omgevingsplan over het maximaal te produceren geluid in relatie tot de omgeving. Beide normen zien dan ook op de basis van hetgeen wat er door [B.V.] geëxploiteerd wordt. De feitelijke exploitatie van de schietbaan door [v.o.f. 1] borduurt daar op voort. Dat brengt de voorzieningenrechter dan ook tot de conclusie dat het normadressaat – ter zake de onderliggende normen van overtredingen a) en c) uit rechtsoverweging 5.2 – betrekking heeft op [B.V.] en niet op [v.o.f. 1] , laat staan op [naam 1] . De gronden over het toegepaste normadressaat en het overtrederschap slagen dan ook.