Milieueffectrapportage bij omgevingsprogramma Volkshuisvesting, hoe zit dat?

Tot nu lijkt het er echter op dat er niet of nauwelijks een planMER (of een OER, dat kan ook) wordt uitgevoerd bij deze omgevingsprogramma’s. En dat hoeft ook niet altijd.
Als er bijvoorbeeld geen concrete locaties en geen concrete criteria voor de goedkeuring en uitvoering van projecten worden benoemd, is er (meestal) geen sprake van het stellen van kaders. Er is dan ook geen plicht om een milieueffectrapportage te doen.

Zonder MER, als dat wel verplicht is, een omgevingsprogramma vaststellen is risicovol. Bijzonder is vooral dat zelden in zo’n omgevingsprogramma staat waarom er geen planMER is gedaan. Ook omdat ze vaak wel kaders bevatten. Of ze “voldoende kaderstellend” zijn om onder de planMER-plicht te vallen, is een interessante vraag.

Hoe dan ook: geen planMER uitvoeren bij omgevingsprogramma Volkshuisvesting betekent een restrictie op wat er in het omgevingsprogramma opgenomen mag worden. Omdat anders alsnog een planMER-plicht kan ontstaan.

En: het niet uitvoeren van een planMER betekent dat in een latere fase dit alsnog gedaan moet worden, per ontwikkeling!
Of dat bijdraagt aan zekerheid en versnelling voor woningbouw, is de vraag.

Terwijl het wel doen van een planMER ook voordelen kent.

Noot: ik schrijf hier MER. Bij een stedelijk ontwikkelingsproject kan sprake zijn van een volledig milieueffectrapport, of een mer-beoordelingsnotitie. Afhankelijk van de scope van dit omgevingsprogramma kan er ook een andere categorie uit Omgevingsbesluit Bijlage V van toepassing zijn.

Link Memorie Wvrv (bron van de snip):
En Stibbe blog.