Zonder verkeersbesluit is feitelijke sluiting openbare parkeergarage voor verkeer onrechtmatig

De voorzieningenrechter overweegt dat niet in geschil is dat de gemeente eigenaar en exploitant is van de parkeergarage en het in zijn macht heeft om civielrechtelijke beslissingen te nemen met betrekking tot de garage. Evenmin is in geschil dat de sluiting zal plaatsvinden door middel van het plaatsen van hekwerken rond de garage en dit een feitelijke handeling is. In art. 15, tweede lid, Wegenverkeerswet 1994 (“WVW 1994”) is bepaald dat maatregelen op of aan de weg tot wijziging van de inrichting van de weg of tot het aanbrengen of verwijderen van voorzieningen ter regeling van het verkeer – allemaal feitelijke handelingen – geschieden krachtens een verkeersbesluit, indien de maatregelen leiden tot een beperking of uitbreiding van het aantal categorieën weggebruikers dat van een weg of weggedeelte gebruik kan maken. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter volgt uit jurisprudentie dat een parkeergarage onder omstandigheden wordt aangemerkt als een weg in de zin van art. 1, eerste lid, aanhef en onder b, WVW 1994 (vgl. het arrest van de Hoge Raad van 15 oktober 2010, ECLI:NL:HR:2010:BL5614, en de arresten van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 19 april 2016, ECLI:NL:GHARL:2016:3076) en 6 juni 2018, ECLI:NL:GHARL:2018:5187). Omdat gebleken is dat de parkeergarage in dit geval feitelijk voor het openbaar verkeer openstaat en de slagbomen alleen dienen voor het zekerstellen van de betaling voor het gebruik van de garage, is de parkeergarage volgens de voorzieningenrechter aan te merken als een ‘weg’ in de zin van de WVW 1994 waarop de bepalingen bij en krachtens die wet van toepassing zijn. Aangezien de voorgenomen sluiting van de garage leidt tot een beperking van het aantal categorieën weggebruikers dat ervan gebruik maakt, kan deze afsluiting, gelet op het bepaalde in art. 15, tweede lid, WVW1994, pas plaatsvinden nadat daarover een verkeersbesluit is genomen.