Uitleg planregel als bestemmingsplan noch het normale spraakgebruik uitkomst bieden: zwemactiviteiten in dit geval niet aan te merken als ‘extensief recreatief medegebruik’

In de uitspraak van 4 oktober 2023 oordeelt de Rechtbank Amsterdam in het kader van een handhavingsgeschil dat de zwemactiviteiten bij een specifieke recreatiesteiger in dit geval niet als extensief recreatief medegebruik kunnen worden aangemerkt en om die reden in strijd zijn met het bestemmingsplan.

De rechtbank stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat zwemmen in dit geval een vorm van recreatief medegebruik van het water is en dat recreatief medegebruik binnen de bestemming ‘Water’ is toegestaan. De rechtbank overweegt dat het bestemmingsplan recreatief medegebruik evenwel begrenst tot extensief recreatief medegebruik.

Partijen verschillen van mening over de vraag of het zwemmen zoals dat bij de steiger plaatsvindt als zodanig is aan te merken. Omdat het onherroepelijke bestemmingsplan noch de plantoelichting een definitie van het begrip ‘extensief recreatief medegebruik’ bevatten is volgens de rechtbank taalkundig niet duidelijk wat onder dit begrip moet worden verstaan, temeer nu het begrip in het normale spraakgebruik niet gangbaar is.

Om te bepalen of de zwemactiviteiten in dit geval de grenzen wat nog als extensief recreatief medegebruik kan worden aangemerkt zijn overschreden, is naar het oordeel van de rechtbank het feitelijk gebruik van de ruimte van belang: het feitelijk beslag dat door het gebruik op de ruimte wordt gelegd is een belangrijk aanknopingspunt bij de vaststelling of sprake is van extensief medegebruik (vgl. de Afdelingsuitspraak van 20 februari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ1681).

Het gaat hier om de combinatie van gebruik en oppervlakte. Bij een relatief groot oppervlakte, zoals een natuurgebied of park, en weinig gebruikers/recreanten die zich over dat gebied verspreiden, zoals wandelaars of fietsers, zal eerder sprake zijn van extensief medegebruik dan bij een kleinere oppervlakte en veel gebruikers/recreanten, aldus de rechtbank. Bij extensief recreatief medegebruik moet het volgens de rechtbank gaan om een medegebruik waarbij geen overwegende c.q. nauwelijks druk wordt uitgeoefend op de omgeving.

Daarbij is niet doorslaggevend of sprake is van bedrijfsmatige activiteiten en of er bouwwerken staan die de activiteit ondersteunen (vgl. de Afdelingsuitspraken van 30 januari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:264, en de hiervoor aangehaalde uitspraak 20 februari 2013). De rechtbank concludeert dat in dit geval geen sprake is van extensief recreatief medegebruik: het zwemmen concentreert zich op één bepaalde plek, namelijk in het water rondom de steiger, waarmee door één activiteit een groot feitelijk beslag wordt gelegd op het water en relatief veel mensen recreëren in een beperkt deel van het water.

Naar het oordeel van de rechtbank had het college het verzoek om handhaving, gelet op de beginselplicht tot handhaven, om die reden niet zonder nadere motivering mogen afwijzen.