Aan investeerders van flexibele woningbouwprojecten wordt gevraagd om projecten met flexwoningen te starten zonder dat op voorhand zekerheid is over de beschikbaarheid van locaties voor exploitatie van deze opstallen, gedurende de gehele termijn die nodig is om de initiële investering terug te verdienen. Om de financiële impact van dit risico deels weg te nemen, wil het kabinet een garantie bieden aan investeerders. Die garantie bestaat uit twee delen. Het eerste is een systeem waar deelnemers aan mee doen dat ervoor moet zorgen dat de kans op het niet kunnen herplaatsen van een flexwoning zo klein mogelijk is: de gezamenlijk afgestemde herplaatsingsladder. Het tweede gedeelte is dat investeerders, als er onverhoopt echt geen locatie is, of de woning met verlies moet worden verkocht, een financiële bijdrage ontvangen. Besluitvorming over nieuwe risicoregelingen vindt aan de hand van het beleidskader risicoregelingen (dat onderdeel uitmaakt van de begrotingsregels 2022-2025) plaats. Onderdeel hiervan is het toetsingskader risicoregelingen. In dit document wordt de beoogde financiële herplaatsingsgarantie bezien vanuit dit toetsingskader. Het toetsingskader vraagt om eerst in te gaan op de probleemstelling en de rol die de overheid daarin neemt. Vervolgens wordt ingegaan op de daadwerkelijke risico’s en risicobeheersing, en de vormgeving van de garantie. Gemakshalve wordt de structuur van het toetsingskader risicoregelingen rijksoverheid hiervoor aangehouden. Bedragen en aantallen woningen die met de garantie gerealiseerd kunnen worden zijn op basis van prijspeil 2022.