De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (“Afdeling”) oordeelt in haar tussenuitspraak van 28 januari 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:486) dat het college van burgemeester en wethouders (“college”) bij het in afwijking van het bestemmingsplan verlenen van een omgevingsvergunning voor het verplaatsen van een telecommast toereikend onderzoek moet doen naar de mogelijke impact van stralingseffecten op het omliggende woon- en leefklimaat. Appellant, eigenaar van een nabijgelegen woning, betoogt in hoger beroep dat verplaatsing van de telecommast zal leiden tot gezondheidsschade, zodat het college de omgevingsvergunning uit voorzorg had moeten weigeren.
De Afdeling stelt vast dat het college in zijn besluitvorming het rapport 5G en Gezondheid dat de Gezondheidsraad op 2 september 2020 uitbracht heeft betrokken. Vanwege de potentieel negatieve gezondheidseffecten van 5G-straling adviseert de Gezondheidsraad in dat rapport om bij de uitrol van 5G rekening te houden met de blootstellingslimieten van de International Commission on Non-ionizing Radiation Protection “ICNIRP”). Ook adviseert de Gezondheidsraad om het ALARA-principe (As Low As Reasonably Achievable) toe te passen. Naar het oordeel van de Afdeling heeft het college weliswaar terecht gewezen op de ICNIRP-normering, maar onvoldoende onderzocht en gemotiveerd wat in dit geval de gevolgen van verplaatsing van telecommast zijn voor het perceel en de woning van appellant. Uit het rapport volgt immers dat ook onder de blootstellingslimieten mogelijke gezondheidseffecten kunnen optreden. Het college moet volgens de Afdeling daarom alsnog onderzoeken welke gevolgen de beoogde verplaatsing van de telecommast heeft voor de hoeveelheid straling waaraan het perceel en de woning van appellant bij verplaatsing van de mast zal worden blootgesteld. Daarbij moet het college ook (met toepassing van het ALARA-principe) motiveren in hoeverre een (eventuele) alternatieve positionering van de mast aangewezen is.
