De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (“Afdeling”) oordeelt in haar uitspraak van 12 november 2025 (ECLI:NL:RVS:2025:5425) dat een bestuursorgaan in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel handelt door een beslissing op bezwaar te nemen zonder het daartoe nog uit te brengen advies van de bezwaarschriftencommissie af te wachten.
In de zaak die aanleiding gaf tot dit oordeel stond ter discussie in hoeverre een dergelijk besluit lijdt aan een zorgvuldigheidsgebrek. Het college van burgemeester en wethouders (“college”) voerde in dit verband aan dat van een zorgvuldigheidsgebrek geen sprake zou zijn: zo zou art. 3:6 Algemene wet bestuursrecht (“Awb”) hieraan niet in de weg staan, noopte de overschrijding van de formele beslistermijn tot het nemen van een beslissing op bezwaar zonder commissieadvies en was ook zonder het commissieadvies sprake van een volledige heroverweging. Het college had het na de besluitvorming uitgebrachte commissieadvies bovendien alsnog onderschreven. De Afdeling overweegt dat de bezwaarschriftencommissie in de zin van art. 7:13 Awb geen adviseur is als bedoeld in art. 3:5 Awb, waardoor art. 3:6 Awb toepassing mist (vgl. de Afdelingsuitspraak van 15 januari 2014, ECLI:NL:RVS:2014:18). Daarnaast volgt volgens de Afdeling uit de wetsgeschiedenis dat het college verplicht is om eerst overeenkomstig art. 7:10, derde en (eventueel) vierde lid, Awb alle mogelijke verdagingstermijnen te benutten, alvorens over te gaan tot het nemen van een beslissing op bezwaar zonder het commissieadvies af te wachten. Aangezien het college dit laatste niet heeft gedaan en het college zelf om het commissieadvies heeft gevraagd, concludeert de Afdeling dat de beslissing op bezwaar niet op zorgvuldige wijze tot stand is gekomen. Dat het besluit blijk geeft van een gemotiveerde heroverweging maakt dit naar het oordeel van de Afdeling niet anders.
