Eerste uitspraak over nadeelcompensatie omgevingswet: exploitatievergunning valt niet onder schadeoorzaak art. 15.1 lid 1, onder k omgevingswet

Deze uitspraak gaat over de afwijzing van het verzoek van eiser om nadeelcompensatie wegens schade als gevolg van de verlening van een exploitatievergunning aan een concurrent. Volgens eiser is de burgemeester op grond van artikel 4:126 van de Awb en artikel 15.1, eerste lid, onder k, van de Omgevingswet (als schadeoorzaak is in laatstgenoemd artikellid aangewezen: 'een omgevingsvergunning of het weigeren daarvan', YS) gehouden nadeelcompensatie toe te kennen wanneer rechtmatig overheidshandelen tot schade leidt die niet binnen het normale ondernemersrisico valt. De afwijzing van de burgemeester miskent de specifieke situatie van eiser. De concurrent kreeg een vergunning voor een vrijwel identieke onderneming in hetzelfde winkelcentrum, waardoor eiser zijn unieke marktpositie verloor. Daar komt bij dat de onderneming, die in 2015 nog gewaardeerd werd op circa € 210.000 in 2025 is verkocht voor € 32.500. Dit verlies valt niet onder normaal ondernemersrisico.

De rechtbank overweegt dat – anders dan eiser lijkt te veronderstellen – de Omgevingswet op het verzoek om nadeelcompensatie niet van toepassing is. De exploitatievergunning staat namelijk niet genoemd in de limitatieve opsomming van mogelijke schadeveroorzakende besluiten in artikel 15.1, eerste lid, van de Omgevingswet.

Het toetsingskader uit Titel 4.5 van de Awb is op dit verzoek om nadeelcompensatie wel van toepassing. Artikel 4:126, eerste lid, van de Awb bepaalt dat indien een bestuursorgaan in de rechtmatige uitoefening van zijn publiekrechtelijke bevoegdheid of taak schade veroorzaakt die uitgaat boven het normale maatschappelijke risico en die een benadeelde in vergelijking met anderen onevenredig zwaar treft, het bestuursorgaan de benadeelde desgevraagd een vergoeding toekent.

Wil je meer weten over nadeelcompensatie onder de Omgevingswet?
Lees dan deze blogs: