Een interessante uitspraak van de Rechtbank Gelderland over handhaving onder de Omgevingswet. In deze zaak ging het om een last onder dwangsom wegens het verbouwen van een voormalige bibliotheek tot appartementen in strijd met vergunningvoorschriften. De omgevingsvergunning was oorspronkelijk verleend aan een ontwikkelaar, maar het pand was daarna overgedragen aan een nieuwe eigenaar.
Die nieuwe eigenaar werd door het college aangeschreven en verzette zich daartegen met het argument dat zij geen vergunninghouder was en de overtredingen niet zelf had veroorzaakt.
De rechtbank maakt korte metten met dat betoog. Een omgevingsvergunning is zaaksgebonden en het begrip vergunninghouder moet ruim worden uitgelegd. Doorslaggevend is wie verantwoordelijk is voor de uitvoering van het project. De rechtbank benadrukt dat onder de Omgevingswet geen ander regime geldt dan voorheen onder artikel 2.25 Wabo. De eigenaar die het project uitvoert of daarvoor verantwoordelijk is, geldt als vergunninghouder en kan dus ook als overtreder worden aangemerkt. Privaatrechtelijke afspraken tussen partijen veranderen daar bestuursrechtelijk niets aan.
Ook procesrechtelijk is de uitspraak relevant. Het voornemen tot handhaving was aan de verkeerde rechtspersoon gestuurd, maar dat gebrek kon volgens de rechtbank worden hersteld in bezwaar. Er was geen sprake van benadeling, zodat het handhavingsbesluit in stand bleef.
Kortom, voor praktijkjuristen en vastgoedpartijen opnieuw een bevestiging dat bij eigendomsoverdracht niet alleen het pand, maar ook de bestuursrechtelijke verantwoordelijkheid meeverhuist. Onder de Omgevingswet is dat niet anders dan onder de Wabo.
Door Anna Kwint
