Heeft aanvraagtermijn legaliserende omgevingsvergunning uit voornemen last onder dwangsom gevolgen voor de vergunningenprocedure?

Naar aanleiding van een verzoek om handhaving van [appellanten], dat aan de orde is in de uitspraak van heden in zaak (ECLI:NL:RVS:2026:526), zijn overtredingen op het perceel geconstateerd die meer omvatten dan waar het handhavingsverzoek op ziet, waaronder de in deze uitspraak aan de orde zijnde overstek aan de voorzijde van de woning [locatie A] en de doorlopende luifel tussen [locatie A] en [locatie B].

[belanghebbende] heeft op 22 april 2021 een aanvraag gedaan om de overstek en de doorlopende luifel te legaliseren. Het college heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen weigeringsgronden zijn en heeft een omgevingsvergunning als bedoeld in art. 2.1, lid 1, onder a Wabo verleend voor de overstek en de doorlopende luifel.

[appellanten] betogen dat de rechtbank heeft miskend dat de aanvraag te laat is ingediend, gelet op de termijn die in het voornemen tot handhaving van 1 maart 2021 was gegeven. Zij betogen verder dat het voornemen tot handhavend optreden van 1 maart 2021 geen ruimte bood om de omgevingsvergunning te verlenen.

De kwestie die in deze zaak voorligt, betreft de besluitvorming van het college naar aanleiding van de aanvraag om omgevingsvergunning van 22 april 2021. Het voornemen tot handhavend optreden, dat aan de orde is in de uitspraak van heden in zaak nr. 202306246/1, staat los van de vraag of er een aanvraag ter legalisering kon worden ingediend en of de omgevingsvergunning kon worden verleend, zoals de rechtbank ook terecht onder 3 van de aangevallen uitspraak heeft overwogen.

De rechtbank heeft verder terecht overwogen dat geen fatale termijn geldt voor het indienen van een aanvraag voor een legaliserende omgevingsvergunning. Het college was alleen al daarom niet gehouden de aanvraag buiten behandeling te stellen.