De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State verscherpt de beoordeling van geluid bij ruimtelijke plannen. In een uitspraak van 4 maart 2026 over het bestemmingsplan “De Scheg Midden” in Amstelveen oordeelt de Afdeling namelijk dat luchtvaartgeluid betrokken moet worden bij de beoordeling van gecumuleerd geluid.
De gemeenteraad van Amstelveen stelt het bestemmingsplan vast voor deelgebied “De Scheg Midden”. Dit plan maakt de bouw van 457 woningen mogelijk, inclusief een nieuwe ontsluitingsweg.
Omwonenden komen in beroep. Zij vrezen vooral geluidhinder door de nieuwe ontsluitingsweg die dicht achter hun woningen komt te liggen. Volgens hen heeft de gemeenteraad de geluidbelasting niet goed onderzocht, met name omdat het luchtvaartgeluid buiten beschouwing blijft.
De Afdeling oordeelt allereerst dat er vanuit de Wet geluidhinder (Wgh) geen verplichting bestaat om in dit geval het luchtvaartgeluid te betrekken bij de beoordeling van het gecumuleerde geluid (het geluid door geluidbronsoorten en andere activiteiten tegelijk, gecorrigeerd voor de verschillen in hinderlijkheid). Het gevolg: het ontbreken van luchtvaartgeluid leidt niet tot vernietiging van het besluit hogere waarden.
Maar, voor de beoordeling van een goede ruimtelijke ordening kan het luchtvaargeluid wél relevant zijn. Dat zit zo. De Afdeling overweegt dat ook buiten de gevallen waarin de Wgh verplicht tot cumulatieonderzoek, de beoordeling of voldaan wordt aan een goede ruimtelijke ordening vraagt om het betrekken van de cumulatieve geluidbelasting. Dat had hier moeten gebeuren.
Uit het deskundigenbericht blijkt dat het luchtvaartgeluid ter plaatse ongeveer 49 dB bedraagt. Omgerekend naar wegverkeerslawaai komt dat neer op circa 55 dB. Dat is volgens de Afdeling een relevant niveau dat de raad niet zonder meer buiten beschouwing mag laten. Het besluit is in zoverre onzorgvuldig tot stand gekomen.
De gemeenteraad heeft overigens in een aanvullende notitie alsnog het gecumuleerde geluid berekend, inclusief luchtvaartgeluid. Daaruit volgt dat de geluidbelasting met maximaal 3 dB toeneemt tot ongeveer 60 dB. De raad motiveert dat deze toename weliswaar waarneembaar is, maar geen sterke verslechtering van het woon- en leefklimaat oplevert.
De Afdeling accepteert deze nadere motivering. Het gebrek is daarmee hersteld en het bestemmingsplan kan in stand blijven.
Voor zover bekend is dit een van de eerste keren dat de Afdeling expliciet oordeelt dat luchtvaartgeluid moet worden betrokken bij de beoordeling van gecumuleerd geluid in het kader van een goede ruimtelijke ordening, als daar geen wettelijke verplichting voor bestaat.
Dit sluit aan bij het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl). Uit de nota van toelichting bij het Bkl blijkt dat ook andere, niet benoemde geluidbronnen betrokken kunnen worden als dat nodig is om een goed beeld van de totale geluidsituatie te krijgen. Uit deze uitspraak blijkt dat dit in ieder geval geldt voor luchtvaartgeluid.
De Afdeling scherpt de eisen voor de motivering aan bij geluid in ruimtelijke plannen. Ook niet-verplichte geluidbronnen, waaronder luchtvaartgeluid, kunnen relevant zijn voor de cumulatieve geluidbelasting. Voor de praktijk betekent dit dat cumulatieve geluidbelasting vaker en breder onderzocht moet worden.
