Niet nieuw maar onverminderd relevant: de onderzoeken die ten grondslag liggen aan de vaststelling van een bestemmingsplan moeten uitgaan van de maximale mogelijkheden die het plan biedt. Dat blijkt uit de uitspraak van de AbRvS van 13 mei 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:2766).
In dit bestemmingsplan worden onder meer een kerk en een woon-zorgcomplex mogelijk gemaakt. Tegen het bestemmingsplan is in beroep een groot aantal gronden aangevoerd. Daarbij is onder meer betoogd dat ten aanzien van het aantal parkeerplaatsen ten onrechte de norm is toegepast voor een verpleeghuis- en verzorgingstehuis, terwijl het plan ook reguliere bewoning toestaat. Het verschil in parkeernorm is volgens het binnen de gemeente geldende mobiliteitsplan dan 0,6 parkeerplaats per zorgwoning tegenover 1,1 parkeerplaats per woning. De Afdeling concludeert dat lijkt te zijn beoogd om een ‘verpleeghuis- en verzorgingstehuis’ toe te staan, maar dat deze beperking niet uit de planregels volgt. Het is voor de Afdeling dan ook onduidelijk of de gemeenteraad de juiste parkeernorm heeft toegepast. Deze beroepsgrond slaagt dan ook.
Ook ten aanzien van het geluid gaat het mis. Appellant vreest voor het geluid van een luidende kerkklok en wijst erop dat het plan de bouw van een kerk met kerkklok toelaat. De Afdeling stelt vast dat het plan inderdaad de bouw van een kerk met kerkklok toelaat. De gemeenteraad heeft niet beoordeeld of het geluid van kerkklokken ruimtelijk aanvaardbaar is en of eventueel voorschriften gesteld dienen te worden. Het plan is ook in zoverre onzorgvuldig voorbereid.
De gemeente wordt in de gelegenheid gesteld om beide gebreken in de bestuurlijke lus te herstellen.
