Eiser komt op tegen een vergunning die is verleend (en in bezwaar gehandhaafd). Na de beslissing op bezwaar wordt het vaststellingsbesluit van het bestemmingsplan vernietigd. De rechtbank Gelderland (14 januari 2026, ECLI:NL:RBGEL:2026:266) doet de kwestie af met de bekende Tegelen-leer. De rechtbank stelt voorop dat het bouwplan past in het bestemmingsplan. De rechtbank toetst de omgevingsvergunning naar het moment van het bestreden besluit van 16 juli 2024.
Het college stelt zich terecht op het standpunt dat bij het verlenen van de omgevingsvergunning en ten tijde van het bestreden besluit het bestemmingsplan het geldende recht was, gelet op vaste rechtspraak. Na de datum van het bestreden besluit heeft de Afdeling het bestemmingsplan vernietigd. Het college wijst er terecht op dat met de inwerkingtreding van de Omgevingswet het limitatief-imperatieve stelsel van weigeringsgronden inhoudelijk niet is gewijzigd gelet op artikel 8.0a, eerste lid, van het Besluit kwaliteit leefomgeving en artikel 22.29 van het omgevingsplan. Op grond daarvan heeft het college de vergunning verleend en terecht in stand gelaten. Dat vergunninghouder in de uitvoering van het bouwplan tegen praktische problemen gaat aanlopen vanwege de vernietiging van het vaststellingsbesluit van het bestemmingsplan is een uitvoeringskwestie die in deze procedure niet aan de rechtbank voorligt. Het beroep slaagt dan ook niet.
