In deze e-cursus Introductie Grondeigendom leer je alles over grondeigendom en grondbeleid onder de Omgevingswet.
De Afdeling oordeelt in haar uitspraak van 4 maart 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1202) dat de enkele omstandigheid dat de uitvoering van het projectbesluit grotendeels is voorzien op gronden die niet in eigendom zijn van de Staat in dit geval geen privaatrechtelijke belemmering vormt die voor de minister van Infrastructuur en Waterstaat aanleiding had moet zijn om het projectbesluit niet vast te stellen.
Aanleiding voor dit oordeel vormde het op grond van de artt. 5.44, eerste lid, jo. 5.46, eerste lid, onder f, Omgevingswet (Ow) vastgestelde projectbesluit dat ter voldoening aan de Europese Kaderrichtlijn Water (“KRW”) voorziet in de uitvoering van maatregelen in en rondom een grote rivier in 2027. Een VOF die op een aantal nabijgelegen landbouwpercelen gewassen verbouwt trekt in beroep de uitvoerbaarheid c.q. tijdige uitvoering van het projectbesluit in twijfel vanwege het bestaan van een privaatrechtelijke belemmering: de minister is er nog niet in geslaagd om alle benodigde gronden, waaronder die van de VOF, te verwerven. De Afdeling overweegt dat op dit moment met de VOF het zogeheten ‘minnelijk overleg’ wordt gevoerd ter verkrijging van de gronden die voor de uitvoering van de maatregel nodig zijn. Als dit overleg niet leidt tot minnelijke overeenstemming, zal naar alle waarschijnlijkheid het onteigeningstraject worden ingezet. Gelet daarop kan volgens de Afdeling niet op voorhand worden gezegd dat het project niet kan worden gerealiseerd vanwege privaatrechtelijke belemmeringen. De minister heeft verder onderkend dat het onteigeningstraject enige tijd kan duren en dat het mogelijk is dat de KRW-doelen niet uiterlijk 2027 kunnen worden gerealiseerd. Dit laatste betekent naar het oordeel van de Afdeling echter niet dat het projectbesluit in dat geval niet meer uitvoerbaar is: de verplichting om te voldoen aan de KRW blijft immers ook na 2027 bestaan.
