Bij het planologisch mogelijk maken van een woonwijk in het buitengebied, moet de gemeenteraad rekening houden met de belangen van de huidige gebruikers, zoals agrarische bedrijven, en de belangen van deze gebruikers afwegen tegen het belang bij woningbouw. Ook moet de raad rekening houden met de belangen van de toekomstige bewoners van de woonwijk. Hierbij spelen milieuaspecten als geur en geluid regelmatig een rol.
In dit geval dus geur. De geurbelasting op een 'geurgevoelig gebouw' mag niet te hoog zijn. Een geurgevoelig gebouw is (kort samengevat) een gebouw dat permanent in gebruik is voor wonen, onderwijs, gezondheidszorg of kinderopvang. Ook moet de functie planologisch zijn toegestaan. De buitenruimtes (zoals tuinen) vallen hier volgens vaste rechtspraak niet onder.
Dit betekent echter niet dat tuinen niet worden beschermd tegen geuroverlast. Ook aan tuinen komt in het kader van een evenwichtige toedeling van functies aan locaties (voorheen: 'een goede ruimtelijke ordening') bescherming toe. Dit betekent dat de geurbelasting in tuinen aanvaardbaar moet zijn. Bij de verlening van een omgevingsvergunning voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit (BOPA) of de vaststelling van een omgevingsplan moet dus worden gemotiveerd dat deze hobbel kan worden genomen en de geurbelasting aanvaardbaar is.
