De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) bevestigt dat een omgevingsvergunning voor de huisvesting van 120 arbeidsmigranten in een glastuinbouwgebied in stand kan blijven, ook als de afstand tot een aangrenzend agrarisch perceel slechts 17 meter bedraagt. Doorslaggevend is dat het college die afwijking van de gangbare 50-metergrens heeft onderbouwd met een zorgvuldig, op de locatie toegesneden onderzoek.
De gemeente Kampen verleende in 2023 een omgevingsvergunning voor een tijdelijk complex van 70 wooneenheden voor maximaal 120 arbeidsmigranten aan de Tuindersweg 21A in IJsselmuiden. Het gaat om een pilotproject op grond van de gemeentelijke Bouwsteen huisvesting arbeidsmigranten. De aanvraag dateert van vóór 1 januari 2024, zodat de Wabo van toepassing blijft. Omwonenden kwamen tevergeefs op tegen de vergunning: zowel de rechtbank als de Afdeling laten de vergunning in stand.
Het meest inhoudelijk interessante oordeel betreft de spuitzone. Aangrenzend aan de projectlocatie ligt een agrarisch perceel van circa 3.880 m² waarop een boomkwekerij wordt voorzien. De afstand tussen het huisvestingscomplex en de perceelgrens bedraagt slechts 17 meter. In de jurisprudentie geldt doorgaans een afstand van 50 meter als uitgangspunt voor gevoelige functies nabij agrarisch gebruik met gewasbeschermingsmiddelen. Een kortere afstand is toegestaan, mits onderbouwd met een zorgvuldig locatiespecifiek onderzoek (ABRvS 30 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2016:855).
Het college heeft dat gedaan. SPA WNP Ingenieurs concludeerde dat een spuitzone van 10 meter voldoende is. Deze afstand is voldoende gelet op de driftreducerende werking van de verplicht aan te brengen kokosmatten, de aanwezigheid van een watergang die de bespuitingsmogelijkheden nabij de perceelgrens al beperkt en de beperkte omvang van het perceel. Machinale bespuiting is op dit kleine perceel niet aannemelijk: de benodigde paden beperken de nettobeteelbare oppervlakte te zeer. Op de zitting kwamen beide deskundigen tot de conclusie dat de inmiddels vergunde bebouwing op het aangrenzende perceel (woning, kas en loods) de drift verder beperkt en dat 17 meter in dit specifieke geval voldoende is.
Eerder, in een andere zaak, verwierp de Afdeling een onderbouwing voor een kortere spuitzone met het EFSA-model omdat dit model onvoldoende locatiespecifiek is (ABRvS 19 oktober 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3023). Hier was het onderzoek wél op maat gemaakt – en dat maakte het verschil. Voor de praktijk geldt: wie wil afwijken van de 50-metergrens, moet investeren in een concreet, loatiespecifiek spuitzone-onderzoek. Algemene modellen of wetenschappelijke literatuur volstaan niet.
ABRvS 11 maart 2026, www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:RVS:2026:1410.
