De uitspraak van de Rechtbank Overijssel 27 maart 2026, ECLI:NL:RBOVE:2026:1618 is naar mijn weten een van de eerste uitspraken waarbij erg diepgaand wordt getoetst of verschillende soorten categorieën van milieubelastende activiteiten (MBA's) uit het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal) al dan niet toepasselijk zijn. Het gaat hier om de verlening van een omgevingsvergunning voor het doorvoeren van wijzigingen in een biomassa-installatie. In dit geval is door B & W een delegatiebesluit genomen als bedoeld in art. 5.16 Omgevingswet, waarbij GS dit heeft geaccepteerd.
Het college heeft de aanvraag aangemerkt als een aanvraag voor een omgevingsvergunning voor de MBA bestaande uit het 'behandelen van dierlijke meststoffen en het vergisten van plantaardig materiaal (bedrijf voor mestbehandeling), zoals bedoeld in art. 3.225, lid 1 Bal.
In de uitspraak wordt getoetst of, zoals eiser betoogt, ook nog sprake zou zijn van de volgende MBA's (en daarmee ook MBA's voor complexe bedrijven zoals bedoeld in afdeling 3.3 Bal en IPPC-installaties):
- artikel 3.72 Bal (Basischemie);
- artikel 3.78 Bal (Afvalbeheer IPPC-installaties);
- artikel 3.90 Bal (Grootschalige mestverwerking);
- artikel 3.50 Bal (Seveso-inrichting);
Daarnaast wordt ook getoetst aan de beoordelingsregels voor MBA's uit art. 8.9 tot en met 8.11 en afdeling 8.5.1.1 van het Besluit kwaliteit leefomgeving (Bkl).
Verweerder heeft de inrichting van vergunninghouder juist getypeerd, maar de gevolgen van één van de wijzigingen onvoldoende zorgvuldig beoordeeld en onvoldoende gemotiveerd dat die wijziging geen significante nadelige gevolgen voor het milieu kan hebben. Daaruit volgt dat ook het m.e.r.-beoordelingsbesluit niet in stand kan blijven. Verder zijn meerdere van de aan de vergunning verbonden voorschriften onvoldoende duidelijk en één voorschrift is onjuist geformuleerd.
