In haar uitspraak van 25 februari 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:1085) oordeelt de Afdeling dat de voormalig eigenaar van een perceel in dit geval nog steeds procesbelang heeft bij de uitkomst van de geïnitieerde hoger beroepsprocedure tegen de geweigerde omgevingsvergunning voor een op dat perceel gerealiseerde loods.
De loods met een oppervlakte van ongeveer 240 m2 en een bouwhoogte van ruim 5 meter is gebouwd zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning en, evenals het bedrijfsmatige gebruik ervan, in strijd met het geldende bestemmingsplan. Ter legalisatie ervan en in reactie op een handhavingsverzoek had de voormalig eigenaar tevergeefs een omgevingsvergunning aangevraagd. In het hoger beroep tegen de geweigerde omgevingsvergunning betoogt het college van burgemeester en wethouders (“college”) dat niet langer sprake is van procesbelang, omdat het perceel waarop de loods staat inmiddels in eigendom is overgedragen aan de zoon van de voormalig eigenaar. De Afdeling gaat niet mee in dit betoog en overweegt dat onder procesbelang moet worden verstaan het belang dat een appellant heeft bij de uitkomst van een procedure. Dit betekent volgens de Afdeling dat het doel dat de appellant voor ogen staat met het rechtsmiddel kan worden bereikt en voor de appellant van feitelijke betekenis is. Uit de stelling van de voormalig eigenaar dat, indien het weigeringsbesluit onherroepelijk wordt en de loods moet worden gesloopt, hij gehouden zal zijn om een deel van de verkoop terug te betalen aan zijn zoon (die in dat scenario teveel zal hebben betaald voor de aankoop van het perceel), leidt de Afdeling af dat de voormalige eigenaar nog steeds belang heeft dat de omgevingsvergunning wordt verleend. De Afdeling concludeert dat de eigenaar daarmee nog steeds procesbelang heeft bij de inhoudelijke beoordeling van diens ingestelde hoger beroep.
