In art. 5:32a, lid 1 hashtag#Awb is bepaald dat de last onder dwangsom de te nemen herstelmaatregelen omschrijft. Het rechtszekerheidsbeginsel vereist dat een last zodanig duidelijk en concreet geformuleerd wordt dat degene tot wie de last is gericht niet in het duister hoeft te tasten over hetgeen gedaan of nagelaten moet worden om de overtreding te beëindigen.
Met de last onder dwangsom heeft het college eiseres gelast om de overtredingen, zijnde het bouwen in afwijking van de verleende omgevingsvergunning van 13 mei 2019, te beëindigen c.q. het gebouwde in overeenstemming te brengen met de verleende vergunning van 13 mei 2019. In het bestreden besluit I zijn tekeningen toegevoegd en is het volgende bepaald:
“Voor de goede orde zij opgemerkt dat de grondslag voor het opleggen van de last onder dwangsom is gelegen in artikel 2.1, eerste lid (sub a) van de Wabo en artikel 2.3a van de Wabo.
Ter verduidelijking zie onderstaande afbeeldingen: De opgelegde last onder dwangsom ziet op het verwijderen en verwijderd houden van het in figuur 1 groen gearceerde deel (de trappengang) en het geel gearceerde deel (de technische ruimte). Deze tekening hoort bij de ingediende aanvraag omgevingsvergunning ( [nummer 1] ), welke is geweigerd. Figuur 2 is om aan te geven wat vergund is onder [nummer 2] , waarop dus de trappengang en technische ruimte niet is vergund.”
Door de combinatie van de tekst en de afbeeldingen in het bestreden besluit I hoeft eiseres naar het oordeel van de rechtbank niet in het duister te tasten: de groen gemarkeerde trapopgang en geel gemarkeerde technische ruimte moeten worden verwijderd. De trap zelf is, behalve voor zover deze uit het oorspronkelijke dak steekt, niet gemarkeerd (wat onverlet laat dat het voor het opvolgen van de last noodzakelijk of vrijwel onvermijdelijk kan zijn om het gehele nieuw aangebrachte gedeelte van de trap te verwijderen). De beroepsgrond slaagt niet.
