We maken allemaal, zonder uitzondering, weleens een fout.

In de zaak over het principeverzoek voor een zonnepark in Cranendonck (ECLI:NL:RVS:2026:1810) maakte de rechtbank een fout in de afdoening. De Raad van State corrigeert dat. Het beroep was niet ongegrond, maar niet-ontvankelijk. Niet iedere onjuistheid zit dus in de inhoud. Soms zit de fout in de juridische kwalificatie.

In de andere zaak over zonnepark Nyrstar II (ECLI:NL:RVS:2026:1814) ging het mis aan de kant van de appellant. Het hoger beroep was wel op tijd ingesteld, maar de gronden waren te laat ingediend. En juist daar zit de scherpte van het bestuursrecht. Fouten in proces­ zijn dodelijk. Eén gemiste termijn en de inhoud komt niet eens meer aan bod.

En in de onteigeningszaak uit Woerden (ECLI:NL:RBMNE:2026:929) zag de rechtbank een voorbereidingsgebrek. Niet alle belanghebbenden hadden de ontwerp en definitieve onteigeningsbeschikking ontvangen. Toch werd dat gebrek gepasseerd met artikel 6:22 Awb, omdat aannemelijk was dat de pachter niet was benadeeld.

Drie zaken, drie verschillende soorten fouten. Een fout van de rechter in de afdoeningsvorm. Een procesfout van een partij. Een voorbereidingsfout van de overheid.

Juist dat maakt deze uitspraken zo waardevol. Ze laten zien dat fouten overal voorkomen. Bij bestuursorganen, bij procespartijen en ook bij de rechter. Dat is niet vreemd. Wel belangrijk is wat er daarna gebeurt.
We maken allemaal fouten. De kunst is om ze op tijd te zien, juridisch juist te duiden en te herstellen waar dat nog kan.

Door Anna Kwint