Het college heeft via een BOPA een omgevingsvergunning verleend voor het gebruik van een agrarische bedrijfswoning als burgerwoning. Daarbij heeft het college gebruik gemaakt van de wijzigingsbevoegd die in het tijdelijke deel van het omgevingsplan is opgenomen. De rechtbank stelt dat de wijzigingsbevoegdheid als rechtsfiguur binnen het omgevingsrecht is vervallen, aangezien daarvoor geen regeling is opgenomen in de Omgevingswet.
Voor een nieuwe toepassing van de wijzigingsbevoegdheid bestaat geen grondslag sinds de inwerkingtreding van de omgevingswet, omdat het overgangsrecht hier niet in voorziet (wel voor bouwactiviteiten, maar dus niet voor activiteiten waarbij geen sprake is van bouwen).
Het college heeft ten onrechte toepassing gegeven aan de wijzigingsbevoegdheid en had moeten toetsen of sprake is van ETFAL.
In beginsel was advies van de gemeenteraad vereist, nu sprake is van een aangewezen geval. Echter, niet duidelijk is of in dit geval de uitzondering uit het beleid van de gemeenteraad van toepassing is. Als uitzondering is opgenomen dat als in het tijdelijk deel van het omgevingsplan een wijzigingsbevoegdheid of een uitwerkingsplicht is opgenomen, geen advies is benodigd.
De rechtbank overweegt dat geen sprake is van bouwen en de uitzondering dus niet van toepassing is. Uit de beleidsregel noch uit de toelichting hierop volgt dat de gemeenteraad deze consequentie heeft voorzien en desondanks de uitzondering op het verzwaard adviesrecht heeft willen handhaven en zo ja, onder welke voorwaarden.
Nu het onduidelijk is of de uitzondering van toepassing is, kan de rechtbank niet beoordelen of sprake is van een correcte voorbereiding.
De rechtbank past de bestuurlijke lus toe. Het college kan het gebrek herstellen door nader te motiveren aan de hand van een reactie van de gemeenteraad in hoeverre de uitzondering van toepassing is dan wel door advies van de gemeenteraad in te winnen.
