De minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening heeft de Tweede Kamer geïnformeerd over de reactie van het kabinet op de brief van de Stichting Meldpunt PURslachtoffers. In deze Kamerbrief en de bijbehorende beslisnota gaat de minister in op zorgen over mogelijke gezondheidsrisico’s van gespoten PUR‑schuim en de vraag of het huidige beleid en toezicht voldoende bescherming bieden aan bewoners.
Aanleiding voor de reactie is de oproep van het Meldpunt om het beleid rond PUR‑schuimisolatie verder aan te scherpen. Hoewel het Meldpunt erkent dat recente aanpassingen in het Besluit bouwwerken leefomgeving en de Omgevingsregeling een stap vooruit zijn, stelt de stichting dat er nog hiaten bestaan in regelgeving, toezicht en handhaving. Ook wordt kritiek geuit op de mate waarin eerdere toezeggingen zouden zijn nagekomen en op de rol van sectoronderzoeken in de beleidsvorming.
In de Kamerbrief schetst de minister de beleidsontwikkeling van de afgelopen jaren. Daarbij wordt teruggegrepen op het advies van de Gezondheidsraad uit 2020, waarin werd geconcludeerd dat bij correct aangebrachte PUR‑schuimisolatie de blootstelling aan gevaarlijke stoffen zeer laag is en nadelige gezondheidseffecten onwaarschijnlijk zijn. Sindsdien is volgens de minister vooral ingezet op het beter borgen van de uitvoeringspraktijk. Dat heeft geleid tot aanscherping van bouwregelgeving, waaronder nieuwe informatieverplichtingen voor bedrijven en aanvullende uitvoerings- en controle-eisen.
Tegelijkertijd kondigt het kabinet aanvullende maatregelen aan. Zo krijgt het Amsterdam UMC opdracht om het bestaande diagnostiekprotocol voor klachten die mogelijk samenhangen met PUR‑schuim te actualiseren. Daarnaast wordt een verdiepend onderzoek gestart naar zeer zorgwekkende stoffen in PUR‑schuim, waarbij niet alleen wordt gekeken naar de stof MDA, maar ook naar andere mogelijke risico’s, waaronder formaldehyde. Ook wordt gewerkt aan een landelijke handreiking voor gemeenten, bedoeld om toezicht en handhaving rond het toepassen van PUR‑schuim meer uniform vorm te geven onder het stelsel van de Omgevingswet.
Voor het omgevingsrecht is deze Kamerbrief van betekenis omdat zij laat zien hoe gezondheidsbescherming, bouwregelgeving en decentrale uitvoering samenkomen binnen het huidige wettelijke kader. De minister onderstreept dat gemeenten beleidsvrijheid houden bij toezicht en handhaving, maar dat via landelijke regels en handreikingen wordt gestuurd op een gelijk beschermingsniveau voor bewoners. Daarmee wordt opnieuw zichtbaar hoe het rijk via algemene regels en ondersteunende instrumenten invloed uitoefent op de lokale uitvoeringspraktijk.
De reactie van het kabinet laat zien dat de discussie over PUR‑schuimisolatie nog niet is afgerond. Hoewel de bestaande regelgeving volgens de minister een stevig fundament biedt, blijft het beleid in ontwikkeling. Verdere onderzoeksresultaten en de uitwerking van nieuwe regels en handreikingen zullen de komende periode bepalend zijn voor hoe gezondheid, bouwpraktijk en toezicht in dit dossier juridisch en beleidsmatig worden geborgd.
