De Omgevingswet is niet zelfstandig leesbaar.
De Omgevingswet is niet zelfstandig leesbaar.
Dat wordt vooral veroorzaakt door:
1. het op schier diasporastische wijze verspreiden van in sectorale wetten opgenomen samenhangende artikelen over verschillende hoofdstukken en in verschillende regelgevingsniveau’s zonder te voorzien in werkende verwijzingen;
2. het opnemen van te veel verwijzingen naar andere wetsartikelen, naar (mogelijke) regels in algemene maatregelen van bestuur of bij ministeriële regeling.
De geconsolideerde versie is niet voorzien van hyperlinks.
Als in een artikel verwezen wordt naar een ander artikel, dan zult u nog even moeten bladeren. Eerst na 1 januari 2024, als de Ow op wetten.nl staat, is het mogelijk om te klikken op verwijzingen.
De zelfstandige leesbaarheid van een wet is afhankelijk van het aantal verwijzingen. In de circa 600 artikelen van de Omgevingswet komt de verwijzing “bedoeld in artikel” 580 keer voor. Maar er zijn meer verwijzingen.
Als het gaat om verwijzingen naar artikelen uit Omgevingswet of andere wetten, werken de hyperlinks goed, zoals dat nu ook goed gaat.
In de Omgevingswet wordt daarnaast zo’n 200 keer verwezen naar “algemene maatregel van bestuur” en zo’n 50 keer naar “ministeriële regeling”. En dan wordt het moeilijk om de relevante bepalingen te vinden.
In het huidige recht wordt in wetten ook verwezen naar “algemene maatregel van bestuur”, maar dat is er meestal maar 1, bekend, beperkt van omvang en in de wet staat welke regels je daar kunt vinden.
Klikken op algemene maatregel van bestuur levert na 1 januari niet een verwijzing door naar de juiste AMvB laat staan naar de relevante bepalingen. U zult zelf moeten zoeken waar die regels staan en of er wel regels zijn opgenomen.
Artikel 16.139 Ow maakt het nog wat ingewikkelder om alle relevante bepalingen te vinden voor bijvoorbeeld uw project of besluit. In dat artikel staat aangegeven dat ten aanzien van de totstandkoming, vorm, structuur, toepassing of de op te nemen onderwerpen in tal van besluiten en documenten er nog meer regels zijn gesteld of kunnen worden gesteld. Bladeren dus.
De vele verwijzingen geven aan dat de Ow ingewikkeld in elkaar zit en niet zelfstandig leesbaar is.
De minister heeft aangegeven om na 1 januari verder te gaan met de vervolmaking van de wet. Sleutelen aan een te complex ontworpen systeem zal en kan niet leiden tot vereenvoudiging.
Dat heeft alles te maken met de door wetgevingsjuristen gemaakte keuze op een moment dat niemand de stelselomvang kon bevroeden. Ik zie dat als een niet te repareren constructiefout.
Over anderhalve week ruilen we onze heldere en toegankelijke sectorale wetgeving in voor een onleesbaar en alleen voor gespecialiseerde juristen toegankelijk doolhof (met hopelijk voor hen een uitgang).
In de bijlage geef ik een voorbeeld van ingewikkeld wetgeven en hoe het anders had gekund.
