Het bestemmingsplan legt tot op de dag van vandaag het doel van gebiedsontwikkeling vast, wonen bijvoorbeeld, of recreatie. Meer dynamisch is om de bestemming van een gebied te zien als middel tot het steeds verder ontwikkelen van een gebied. Maar zou het niet beter passen als de basis van alle ontwikkelingen ligt in gebiedskwaliteiten, de genius loci? De ruimtelijke inpassing van een project wil dan zeggen dat een project niet alleen fysiek een plek krijgt in een gebied, maar ook maatschappelijke en economische waarde ontwikkelt voor dit gebied in zijn brede context.
Door: ir. E.H.A.M. Pelders MCD, dr. G.M.A. van der Heijden en mr. dr. H.C. Borgers
Het bestemmingsplan legt tot op de dag van vandaag het doel van gebiedsontwikkeling vast, wonen bijvoorbeeld, of recreatie. Meer dynamisch is om de bestemming van een gebied te zien als middel tot het steeds verder ontwikkelen van een gebied. Maar zou het niet beter passen als de basis van alle ontwikkelingen ligt in gebiedskwaliteiten, de genius loci? De ruimtelijke inpassing van een project wil dan zeggen dat een project niet alleen fysiek een plek krijgt in een gebied, maar ook maatschappelijke en economische waarde ontwikkelt voor dit gebied in zijn brede context. Met deze alternatieve opvatting verandert in het omgevingsrecht ruimtelijke toestemming in ruimtelijke inpassing en krijgen huidige beleidsinstrumenten een ander karakter. Beleidsvisies, bestemmingsplannen en vergunningen veranderen in een prospectus van het gebied, die aangeeft wat de waarden zijn en welke waardecreatie mogelijk is. Daarmee zijn zij een middel om het gebied steeds verder te ontwikkelen in plaats van het doel van de ontwikkeling vast te leggen.
Lees verder
