De VNG maakt zich zorgen over de impact van de nieuwe asielwetten op gemeenten. We wijzen de Kamer op risico’s voor opvang, huisvesting en integratie. Alleen samenhangende en uitvoerbare wetgeving is verantwoord.
In onze inbreng voor het debat op 14 april delen we onze zorgen op 3 wetten:
De VNG vraagt de Tweede Kamer alleen in te stemmen met wetgeving die aantoonbaar uitvoerbaar is voor de asielketen en gemeenten, financieel en juridisch consistent is ingericht en is ingebed in een stelsel dat doorstroom en integratie bevordert. Veel van de huidige moeilijkheden zijn voor een aanzienlijk deel toe te rekenen aan beleidskeuzes van de rijksoverheid, zoals te veel focus op de korte termijn, onvoldoende samenhang en een tekort aan middelen..
Een onzekerder verblijfsrecht belemmert integratie en participatie. De verkorte verblijfsduur sluit bovendien niet aan op de termijnen van inburgering. Ook zorgen beperkingen op gezinshereniging en extra inkomenseisen voor knelpunten, met mogelijke gevolgen voor welzijn en extra druk op gemeentelijke ondersteuning.
Gemeenten verwachten een toename van mensen zonder verblijfsrecht, terwijl effectieve terugkeer uitblijft. Dit vergroot risico’s op dakloosheid, overlast en problemen rond openbare orde en volksgezondheid.
De strafbaarstelling van illegaal verblijf draagt volgens gemeenten niet bij aan grip op migratie of terugkeer. Tegelijk kan deze maatregel ertoe leiden dat mensen uit beeld raken en minder snel hulp zoeken, terwijl gemeenten verantwoordelijk blijven voor basisvoorzieningen.
