In het asbestdebat duikt hij steeds weer op — als mantra, als dreigement, als legitimatie voor dure maatregelen: “Van één asbestvezel kun je al doodgaan.” In mijn nieuwste Asbest Dialoog Rubriek laat ik zien wat er gebeurt wanneer een theoretisch model verandert in een angstframe. Uit analyse blijkt dat iedereen dagelijks honderden vezels inademt — “een gemiddeld mens ademt in zijn leven miljoenen asbestvezels in” — en dat het risico per vezel extreem klein is. Toch worden projecten stilgelegd, eigenaren opgejaagd en saneringen verkocht die technisch, juridisch en gezondheidskundig niet nodig zijn.
Dit tweeluik laat zien hoe misverstanden, verkeerd geïnterpreteerd voorzorgsbeleid en gebrek aan kennis bij toezichthouders leiden tot onnodige kosten én slechtere bescherming.
Deel 1 staat nu online. Deel 2 volgt binnenkort.
