De overheid werkt aan nieuwe asbestregels. Op papier bedoeld om werknemers beter te beschermen en Europese regels netjes uit te voeren — en die intentie is terecht. Veiligheid staat nooit ter discussie.
Maar wie het voorstel écht leest, ziet dat het nieuwe stelsel nog steeds dezelfde fouten maakt: gebaseerd op aannames, niet op feiten; zwaar, complex en duur; en opnieuw volledig afhankelijk van private partijen met een monopoliepositie. Daarmee lossen we de problemen niet op — we vergroten ze.
En dat raakt niet alleen de asbestsector. Het raakt de bouwopgave, de energietransitie, woningcorporaties, aannemers, gemeenten, netbeheerders en uiteindelijk iedere burger.
De kern is simpel:
Asbest is niet het probleem. Het asbestbeleid is het probleem.
Maar het is nog niet te laat om bij te sturen — en de EU biedt daarvoor alle ruimte.
